برای هیچ وقت

بهاره رهنما : مهندس موسوی بهترین گزینه برای ریاست‌جمهوری هستند

4never — Thu, 28 May 2009 21:31:18 GMT

«نه به عنوان یك بازیگر كه به عنوان یك زن ایرانی ،یك مادر و یك نویسنده می خواهم در انتخابات شركت كنم و انتخاب من و همسرم حتما مهندس میرحسین موسوی خواهد بود».‌

‌من و همسرم امیدواریم بهترین اتفاق ممكن بیافتد و آقای مهندس موسوی به عنوان رئیس‌جمهور كشور با حضور مجدد خودشان شكوفایی و پیشرفت كشور را رقم بزنند. ما می خواهیم ایرانی آباد و آزاد و پاك داشته باشیم و این را با حضور مهندس موسوی تحقق یافته می‌بینیم.

منبع :شبکه هواداران مهندس

<< میر حسین موسوی >>

تب سبز

4never — Thu, 28 May 2009 21:10:18 GMT

تقویم چه بی قرار است امسال ...

یک معجزه ای در انتظار است امسای ...

از یمن حضور سبز سید بی شک ...

خرداد سر آغاز بهار است امسال ...

4never — Wed, 10 Dec 2008 11:06:48 GMT

سلام :

چه پرسشی؟ چه پاسخی؟
خودم جواب می دهم ...
تو را شبیه دسته گل...
شبی به آب می دهم

...
شبی که شعرهای من...
دگر تمام می شود...
شبی که دست های تو...
به من حرام می شود
...
شبی که بوسه ی اجل
مرا به خواب می دهد...
چه باشکوه و بی صدا...
به من شراب می دهد
...

4never — Fri, 11 Jul 2008 20:40:18 GMT

مث ببری که تیراندازا رو دوس داشته باشه

به تو دل بستمو می دونم این مرگه واسم

جای هرچی گلوله س می سوزه تو روحم و باز

زل زدم به صورت تو توی سمه تو کاسم

نمی تونم نبینم چشماتو هر روز آخه تو

مث خورشیدی و من کور می شم از تاریکیا

چشامو می زنی اما چه جوری دل بکنم

از تو که دوری و می تابی همین نزدیکیا

روزی که دیدمت از هیچی خبر دار نبودم

روزنامم راجع به عشق تو و من چند صفحه زد

از همون شب واسه ی تو دل من هر دقیقه

هفتاد و پنج دفعه نه هفتصد و پنجاه دفعه زد

نمی دونم چی شد ، اما دیگه من ، من نبودم

روح یه زن تو تنم بود ، اما یه زن نبودم

رنگ چشمامو موآم فرقی نکرد اما دیگه

مردی از شیشه شدم مردی از آهن نبودم

از تو من اونور دنیا رو می شد دید و گذشت

می شد از رو لبم آواز تو رو چید و گذشت

همه چی گربه ای بود و پر از احساس و می شد

به سگی بودن این زندگی خندیدو گذشت

چشمان قشنگت :

4never — Sun, 29 Jun 2008 20:53:09 GMT

طرح چشمان قشنگت در اتاقم نقش بسته ...

شعر مي گويم به يادت در قفس غمگينو خسته ...

من چه تنها و غريبم بي تو در درياي هستي ...

ساحلم شو غرق گشتم بي تو در شبهاي مستي .

قصه ی مهربانی

4never — Thu, 19 Jun 2008 20:10:54 GMT

وقتی روی باران نوشته شد

چه آرام در گوشم شقایق آبی گفت:مهربانی

اما مهربانی چه قصه ای بود که باید روی باران نوشته شود

تا پر پر شود

تو که اینقدر با شقایق آبی اشنا بودی

چرا رازش را نگفتی؟

صدای خاطره ی مهربانی در خاطرم بود

چشم هایم به گوشه های دفترم نبود

که هر ورقش ساز مهربانی را با نگاهت میزد

با تشکر از دوستی که تخلصش (z_f) است

4never — Fri, 02 May 2008 07:40:18 GMT

4never — Fri, 02 May 2008 07:39:27 GMT

یادمان باشد....

اگر شاخه گلی را چیدیم

وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم

پر پروانه شکستن ، هنر انسان نیست

گرشکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

یادمان باشد ، سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق زهر بی سر و پایی نکنیم

زندگی شاید. . .

4never — Sat, 19 Jan 2008 19:18:08 GMT

همه هستی من ایه تاریکیست
که ترا در خود تکرار کنان
به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد
من در این ایه ترا آه کشیدم آه
من در این ایه ترا
به درخت و آب و آتش پیوند زدم
زندگی شاید
یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد
زندگی شاید
ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد
زندگی شاید طفلی است که از مدرسه بر میگردد
زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله رخوتنک دو همآغوشی
یا عبور گیج رهگذری باشد
که کلاه از سر بر میدارد
و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید صبح بخیر
زندگی شاید آن لحظه مسدودیست
که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد
و در این حسی است
که من آن را با ادرک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت
در اتاقی که به اندازه یک تنهاییست
دل من
که به اندازه یک عشقست
به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد
به زوال زیبای گلها در گلدان
به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای
و به آواز قناری ها
که به اندازه یک پنجره می خوانند
آه ...
سهم من اینست
سهم من اینست
سهم من
آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد
سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست
و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن
سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدایی جان دادن که به من می گوید
دستهایت را دوست میدارم
دستهایم را در باغچه می کارم
سبز خواهم شد می دانم می دانم می دانم

من
پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد آرام آرام
پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد

به مرگ شب رسیدم:

4never — Sun, 06 Jan 2008 09:59:18 GMT

به مرگ شب رسیدم ، به انتهای تردید

به روشنایی روز ، به ابتدای خورشید

رها شدم از این تب ، از این تب غزل سوز

از لحظه های بی تو ، از گریه های هر روز

وقتی جوونه کردی ، از لا به لای پائیز
من در سکوت بودم ، با چشمهای لبریز
در قحط سال احساس ، در من طلوع کردی
انگار زندگیمو ، از نو شروع کردی

تو رو ادامه میدم ، تا فصل بینهایت

با تو صبور میشم ، بی اندکی شکایت

ما ابتدای راهیم ، با یک بغل ستاره

میریم تا سپیدار ، تا فرصتی دوباره ...